Piszemy o …

tematy ważne, ciekawe i humorystyczne

Jak gotować makaron

makaronWystarczy przestrzegać tylko kilku powszechnie znanych zasad, by za każdym razem uzyskać doskonały efekt. Gotowanie według poniższej instrukcji gwarantuje, że makaron nigdy nie będzie rozgotowany lub kleisty.

Używamy dużego garnka i dużej ilości wody. Jak mawiają Włosi: „makaron lubi pływać”.

Doprowadzamy wodę do wrzenia przed wsypaniem soli.

Gdy woda wrze, wrzucamy stopniowo makaron, delikatnie mieszając, aby zapobiec sklejaniu.

Przykrywamy garnek, co przyspieszy ponowne zagotowanie wody, pilnując, aby makaron nic wykipiał. Kiedy piana podnosi się do górnej krawędzi garnka, zmniejszamy ogień tak, aby woda lekko wrzała.

Testujemy twardość makaronu, gryząc wyłowione pasemko.

Makaron uznajemy za gotowy, gdy jest dobry w smaku, lecz jeszcze lekko twardawy. Powinien być jędrny i mieć mączny smak – czyli, jak mawiają Włosi – al den te, co oznacza „w sam raz na ząb”.

Suszone makarony o rozmaitej grubości wymagają różnego czasu gotowania. Należy pamiętać, że świeży makaron, o większej zawartości wody, gotuje się zwykle szybciej niż nawet najdrobniejszy makaron suszony.

Po ugotowaniu makaron natychmiast odcedzamy. Nie przelewamy wodą, chyba że przepis wyraźnie tego wymaga, gdyż płukanie pozbawia makaron pewnych wartości odżywczych.

Makaron natychmiast mieszamy z sosem, aby zapobiec sklejaniu pasemek, równomiernie rozprowadzając składniki.

Makaron, który po wymieszaniu z sosem ma być zapiekany, powinien być lekko niedogotowany, w przeciwnym razie, po upieczeniu, będzie zbyt miękki.

Do spaghetti stosujemy sosy zależnie od grubości makaronu: lekkie – do cienkiego, bardziej zawiesiste – do grubszego. Zasada ta dotyczy także innych rodzajów makaronu, jak linguine i fettuccine.

Do makaronów w kształcie rurek o dużej średnicy najlepiej nadają się sosy lepkie, które przylegają zarówno do wnętrza, jak i do zewnętrznych powierzchni rurek. W zagłębieniach muszelek tworzą się „jeziorka” sosu z kawałeczkami mięsa lub ryby. Świderki są wszechstronne – można podawać je z gęstym sosem, który dobrze przylega i daje w efekcie pełnowartościowe danie lub z lekkim sosem winegret, jako dodatek do zimnych sałatek. Sosy można tworzyć z dowolnych składników – wszystko zależy od pomysłowości i odwagi kucharza. Książka ta zawiera wiele sprawdzonych przepisów, ale zachęcamy także do eksperymentowania. Stworzenie własnego dania, którego podstawą jest ulubiony makaron, może być wspaniałym doświadczeniem.

Najlepsza oliwa do makaronu
Delikatny smak makaronu doskonale podkreśla wysokiej jakości oliwa. Jej smak i jakość zależą od rodzaju oliwek, z których została wytworzona, miejsca uprawy i metody tłoczenia. Gatunek oliwy z oliwek ustala się w zależności od zawartości kwasu oleinowego oraz metody wytwarzania. Cztery najlepsze gatunki wytłacza się z oliwek, które nic były poddawane obróbce chemicznej:

  • virgin (nie więcej niż 4% kwasu oleinowego),
  • tinc virgin (nie więcej niż 3% kwasu oleinowego),
  • superfine virgin (nie więcej niż 2% kwasu oleinowego),
  • extra virgin (nie więcej niż 1% kwasu oleinowego).

Przechowywanie i stosowanie oliwy z oliwek

  • Wybieramy oliwę o czystym, owocowym aromacie, pełnowartościową, o smaku owoców lub pieprzu.
  • Przechowujemy oliwę z dala od źródeł ciepła i światła, które mogą spowodować jelczenie (najlepiej zużyć ją w ciągu roku od daty produkcji).
  • Do dań smażonych lub zapiekanych można wykorzystać oliwę nieco tańszą, choć równie smaczną. Najlepszą oliwę stosujemy do pesto i innych dań, które nie są poddawane obróbce cieplnej oraz do skrapiania potraw przed podaniem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*